Derek's profile© จ๊าง : StreetDrunk™ : ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 15 เพ้อเจ้อ .......... เคยเป็นไหมวะ กับการไม่เข้าใจตัวเอง การเป้นคนอีเลื่อยเฉื่อยแฉะ ทำให้กูยอมรับว่า ทุกสิ่งทุกอย่าง จะเป็นไปตามกาลเวลาจะมาถึง ไม่ว่าทฤษฎีใดๆ จะอธิบายว่าเวลา เป็นห้วง หรือ เส้นตรงก็ตาม เราทุกคนกลับอยากรู้ว่า ปลายสุดของเวลาของเรา จะเป็นยังไง กูไม่รู้ว่าเป็นเพราะกูอยากให้ทุกอย่างสำเร็จรูป หรือเป็นเพราะกูอยากรู้ให้มันจบๆ ไม่ได้พะวงอยากจะตายนะเว้ย แค่รู้สึกว่าไม่อยากเสียเวลากับอะไรๆ ในเมื่อความตายเป็นขอบสุดท้ายที่แน่นอน และต้องสังวรถึงมันอย่างเป็นสุข อยากรู้ว่า สุดท้าย กูจะจบชีวิตยังไง จบอย่างเงียบเหงา และไม่มีอะไรให้จดจำอย่างที่เป็นมา จบชีวิตแบบไม่มีค่า ไม่มีอะไรให้เรียนรู้ หรือว่าจะมีหลายอย่างประเดประดังเข้ามา ทุกข์ปนสุข ให้ได้จดจำ และท้ายสุดก็ขำๆ ในฐานะสิ่งที่ผ่านเข้ามาให้เรียนรู้ และยิ้มได้ในวาระสุดท้าย ที่เข้าใจว่าใช้ชีวิตมาอย่างสุดคุ้ม สุดท้าย เอาเข้าจริง กูก็ไม่ได้ยอมรับว่าทุกอย่างมีกาลของมัน กูก็ยังอยากจะรู้ จะเห็น ให้มันปัจจุบันทันด่วน ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ว่าจะรีบ และกลัวเสียเวลาไปไหน ตายไปก็ไม่รู้ว่าจะได้เจอประสบการอะไรแปลกใหม่แค่ไหน โลกนี้ก็มีอะไรตั้งมากมาย ทำไมไม่ใช้ชีวิตไปดูไปเห็นให้มันถ้วยทั่ว แต่ก็นั่นล่ะ ชีวิตคนเรา มันก็มีข้อจำกัด (โดยอะไรก็ตามรอบๆตัว) มีหลายสิ่งหลายอย่างให้กูทำ ไม่เคยคิดว่าชีวิตหนึ่งของคนอย่างกู เมื่อถึงเวลาที่มีภาระ ก็มีภาระเป็นกะเค้าเหมือนกัน ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะกูได้เดินทางเข้ามาถึงช่วงเวลาของภาระ หรือภาระเดินเข้ามาในชีวิตกูเอง ทั้งหมดทั้งมวล มันคือความรับผิดชอบ และสิ่งที่ต้องทำ ..................... กูดูเหมือนคนที่กำลังก่อร่างสร้างตัว เตรียมพร้อมสำหรับการมีครอบครัวไหม?? ปัญหาคือ... กูทำงานด้วยความที่มันเป็นภาระ และความรับผิดชอบ มันขาดที่แรงบันดาลใจ และเป้าหมาย กูไม่รู้ว่ากูทำไปเพื่ออะไร............... ก็กูไม่ได้คิดถึงการมีครอบครัว ที่ทำๆอยู่ กูก็ไม่รู้ว่ากูชอบจริงๆ หรือไม่ อย่างนึงที่กูรู้ กูอยากเป็นตัวกู ที่จะทำอะไรก็ได้ กูอยากวัดใจกับตัวเองว่า อะไรบ้าง ที่กูทำไม่ได้ แต่ด้วยอะไรก็ตามที่เกิดขึ้น และคงอยู่ในสังคม ทำให้กูอยู๋ในบรรทัดฐานของโลกที่ยังหลุดรอดจากอะไรๆ ที่ต้องทำไม่ได้ ท้ายที่สุด กูไม่รู้ว่ากูจะทำให้อะไรก็ตามที่เกิดขึ้น และ คงอยู่นั้น ไปสู่จุดหมายของมันคือการดับไปได้หรือไม่ มันคือโจทย์ที่ท้าทายสำหรับกู ซึ่งกูก็ไม่รู้ว่าสิ่งนั้น หรือ กู จะดับไปก่อนกัน สิ่งหนึ่งที่ตอกย้ำ บันทัดฐาน แข็งแรง กว่าปัจเจกอยู๋แล้ว กูอาจจะต้องทำใจ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า กูไม่ควรต้องพยายามให้เหนื่อยเปล่านี่หว่า เอาน่า กูจะทำ แล้วมาดูกันว่า กูจะได้วิ่งเล่นในโลกกว้างอีกเมื่อไหร่ โลกอันกว้างใหญ่ เรามันแค่ใคร?? ........................................... อยากกินเหล้าว่ะ เปิดรานเหล้ามาก็จะยี่สิบวันแล้ว ไม่มีวันไหนที่กูได้เมาเหมือนตอนที่ยังไม่มีภาระการงานทำ แปลกดีเหมือนกัน อยากเมาให้หลุดอย่างที่เคยเป็นมา เพ้อเจ้อจริงๆเว้ยเห้ย................... TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://penitoz.spaces.live.com/blog/cns!361E7E1AC779A89F!2804.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
