Derek's profile© จ๊าง : StreetDrunk™ : ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 30 RomanceDictionary ฉบับ ดร.วิทย์ เที่ยงบูรณธรรม ๒๕๓๗ ให้ความหมายว่า romance 1 n. เรื่องรักใคร่, นวนิยายหรือบทกวีเกี่ยวกับเรื่องรักใคร่ ผจญภัยและความโลดโผน, นวนิยายผจญภัย, นวนิยายแห่งจินตนาการ, เรื่องโกหก, ลัษณะเรื่องรักใคร่ระหว่างหญิงชาย, Romance กลุ่มภาษา Indo-European ที่สืบทอดมาจากภาษาละติน. -vi. พูดหรือคิดเรื่องรักใคร่, เพ้อฝัน, เขียนเรื่องรักใคร่. -vt. จีบ, เกี้ยวพาราสี. -adj. Romance เกี่ยวกับกลุ่มภาษาดังกล่าว. -romancer romance 2 n. (ดนตรี) ท่วงทำนองที่สั้นและง่ายๆ ทำไมมันยาวอย่างนี้วะ เมื่อกี้กูดูหลังจาก True UBC เรื่อง จี๊ดรัก จังหวะร้อน ชื่อภาษาอังกฤษว่ายังไงก็ไม่รู้ อยากจะหา แต่ว่าตอนกูเขียนเรื่องนี้กูไม่มีเนท ฉะนั้น ก็ละไว้ก่อนละกัน เสียดายที่หนังในช่วงเช้าของ UBC เป็นหนังพากย์ไทย ความจริงกูอยากฟัง Soundtrack มากกว่า ท่าทางจะมีอะไรให้ "รู้สึก" และ "เข้าใจ" มากกว่านี้ หนังจบ คำข้างต้นก็แว่บเข้ามาในหัว ไม่รู้เป็นห่าอะไรทุกครั้งที่ดูหนังเกี่ยวกับเพลง และ เต้นรำ (หลายๆเรื่อง) จะมีความรู้สึกอย่างนี้ทุกครั้ง ทั้งๆที่ทุกคนก็คอยบอกว่า กูไม่มีความโรแมนซ์เลยสักนิด กูก็เออ ออ ไปด้วย เหตุก็คือ กูก็ไม่รู้ว่าคำว่า โรแมนซ์ มันหมายความว่ายังไง แต่ตอนที่กูรู้สึกจากในหนัง และรู้สึกว่ามันคือความ โรแมนซ์ กูรู้สึกแค่ว่ามันทำให้ตื่นเต้น วาบหวาม หัวใจเต้นแรง (ทั้งๆที่แค่นั่งดู) เหมือนกำลังเรียนเรื่องสุนทรียศาสตร์เลยแฮะ กูรู้สึกแปลกใจ ว่ามันคืออะไร เลยเปิดดิกดู แล้วก็ได้คำอธิบายมาข้างต้น น่าขำ ที่มีคำอธิบายรวมๆถึงความ "รักใคร่" และ "โลดโผน" นึกถึงที่กูเคยแซวเพื่อนเรื่อง "ไต่ขย่มตามขอบเตียง" ระวังนะมึง ลูกเกิดมาจะลิงโลดโจนทะยาน กูว่าแม่งพ่อแม่กูคงมีกูตามขอบเตียงเหมือนกัน น่ะแหละ ไม่รู้จะเขียนต่อยังไง คือรู้สึกเวลาเห็นการถึงเนื้อถึงตัวแบบ............. ไม่รู้จะอธิบายยังไง ถ้าเป็นภาษาไทย กูว่าคำว่า รัญจวน เป็นคำที่น่าจะเหมาะสม มันไม่ได้เป็นการคุกคามทางเพศ และตั้งใจจะสมสู่ แต่มันหมายถึงการเข้าถึงด้วยความรู้สึกเป็นสุขและสุนทรีย์ ลองคิดดูเล่นๆ เอาเป็นว่า สเปซหน้านี้ติด 18+ ไว้ก่อนละกัน กูเชื่อว่าอายุปูนนี้กันแล้ว ทุกคนต้องเคยมีสัมพันธ์ทางเพศกันแล้ว อยากให้ทุกท่านลองนับๆ ดูว่าการมีสัมพันธ์ทางเพศกับใครๆ ก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นคนที่คุณคิดว่าเป็นแฟน หรือแค่เพื่อนร่วมสนุก หรือ คืนเดียว หรือพลั้งเผลอ ก็แล้วแต่ มีสักคนไหมที่ทำให้คุณรู้สึกว่า "เต็มอิ่ม" จริงๆ อธิบายยังไงวะ บางทีกูอาจจะ "จืน" จริงๆก็ได้ คือกูไม่ค่อยจะมีความรู้สึกตื่นเต้นกับหนังโป๊แบบ โจ๋งครึ่ม จะว่าชอบแบบเรทอาร์ก็ลองดู แต่ก็รู้สึกว่ามันก็ไม่ได้น่าดู จะว่าชอบดูแบบวับๆแวมๆ ซาดิสม์ มาโส คลิปวีดีโอ ฯลฯ ก็ไม่ใช่ แต่กูกลับรู้สึกกับแค่บางซีนในหนังที่........... โว้ย ทำไมมันอธิบายยากอย่างนี้วะ คือ มึงๆเคยไหม ที่อารมแบบว่าสักแต่ว่าเอากันเพราะมันคือการเอากัน เคยไหมกับการมีเซกส์แบบไม่รุกเร้า แต่เบาใจ เป็นความรู้สึกของการมีส่วนร่วมกับใครสักคนที่ต่างคนต่างมีความสุข วาบหวาม เร้าใจ รัญจวน และเป็นสุข รู้สึกว่ามันเป็นช่วงเวลาของการแบ่งเบากันและกัน การแสดงการยอมรับกันและกัน และอยากยืดยาวมันไว้เรื่อยๆ เอาแค่ง่ายๆ การจูบใครสักคนไม่ใช่เรื่องง่ายนะเว้ย กูเชื่อว่าทุกคนเป็น เมื่อกำลังจะเข้าบทโรแมนซ์ (หรือเรียกว่าบทอัศจรรย์... ในแบบไทยๆ) กับคนบางคน เราจูบได้ไม่เต็มปาก กับคนบางคน เรากอดได้ไม่เต็มแขน หายากนะเว้ย กับใครบางคนที่ "ร่วมกัน" ในจังหวะเดียวกัน อย่างเข้าใจกัน ด้วยการยอมรับกันและกัน และไปด้วยกัน......... ยาวๆ มีเซกส์น่ะมันง่าย แต่ความรู้สึกสุดท้ายมัน "เต็มอิ่มไหม" นั่นล่ะ ไม่รู้ว่ะ ประสบการณ์และความสำพันธ์เบื้องลึกกับใครกูมีไม่มาก กำลังนึกถึงสโลแกนบุหรี่ยี่ห้อหนึ่ง เมื่อก่อนมันจะเป็น Quote ที่กูชอบมาก "man always remember love because of romance only" ความหมายมันแล้วแต่คนตีความนะ สำหรับกู มันคือความรัญจวน บุหรี่ กับ เซกส์ มันก็เหมือนกัน ไม่ว่ามันจะหวานเลี่ยนจนแสบคอแค่ไหน หรือจะขื่นขมชวนสำลัก แต่ถ้ามัน "รัญจวน" ก็ไม่แปลกที่จะจดจำ จบเหอะว่ะ การอธิบายความรู้สึกนี่มันยากจริงๆเว้ย ปล. ถึงหนังอีกเรื่อง (ความจริงหลายๆเรื่อง) เมื่อวานกูดูเรื่องฮีโร่ขี้เมา Hancock (เขียนถูกป่าววะ?) ความจริงหนังเรื่องนี้ดูมารอบสอง กูเพิ่งตระหนักคิดได้ว่า ดาราฮอลลีวู้ดคนแรกที่กูจำได้ แม้ได้รู้สึกชอบ..... แค่จำได้........ คนนี้ เป็นคนที่ได้บทที่ดี ตลอด ทุกครั้ง..... ทุกเรื่อง จนกูเริ่มชอบว่ะ มันเจ๋งจริง เวลาดูหนังมันแม่งถ่ายทอด .......... เรียกว่าอะไรอ่า กูเรียกว่า Soul นั่นล่ะ หนังเรื่องนี้กูรู้สึกหลายๆอย่าง ระคน ทำไมกูดูหนังแนวไหนก็ออกแนว ดรามา หมดเลยวะ หนังฮีโร่หลายๆเรื่องเป็นอย่างนี้ มันจะมี Quote จากหนังเรื่องอะไรสักอย่างที่บอกว่า "ภารกิจอันยิ่งใหญ่ มาพร้อมการเสียสละ" ดรามาติคของฮีโร่ จึงดู......... ยิ่งใหญ่ แต่โศกเศร้า พระเอกแห่ง Transformer อยากมีชีวิตแบบคนธรรมดา เป็นแค่เด็กนักศึกษาคนนึง...... แต่ก็นั่นล่ะ ด้วยภารกิจที่ยิ่งใหญ่ ในแฮนคอคยิ่งหนักกว่า เขาคือผู้วิเศษที่ฟ้าลิขิตมา น่าเศร้าที่ว่า ลิขิตมาสองทาง อย่างน้อยก็ดีนะ อย่างน้อยก็เลือกทางเดินเองได้ น่าเสียดายที่เลือกทั้งสองไม่ได้ นั่นล่ะยิ่งเศร้า ชอบประโยคหนึ่งที่มันพูด "ผมรู้ว่าผมไม่ใช่คนที่น่าคบสักเท่าไหร่ แต่ขอแค่สักคนได้ไหม?" สุดยอด.................... แห่งความเศร้า เราต่างเกิดมาเพื่อดิ้นรน ในความหลากหลายในสังคม เรามีหน้าที่ และบทบาทที่เป็นหัวโขนสวมเราไว้ เอาเข้าจริง เราทุกคนต่างอยากจะเป็นแค่มนุษย์คนนึง มีชีวิตธรรมดา มีรัก โลภ โกรธ หลง มีสุข มี ทุกข์ มีเลือดเนื้อ วิญญาณ สุดท้าย ปลายทางของทุกคนคือที่ไหน? เราต้องทำอย่างไร กูเชื่อว่าทุกคนกำลังหาคำตอบไปเรื่อยๆ แต่กูมีคำถามกับตัวเองอยู่ตลอดมา จะให้ความสัมพันธ์กันยังไง ระหว่าง "ตนเอง" กับ "บทบาท" ทำไม การเป็นคนมันยากอย่างนี้วะ นึกเลยไปถึงพีระมิดลำดับความต้องการของมาสโลว์ มนุษย์เราต้องการให้โลกประจักษ์เรา ก่อนที่เราจะประจักษ์ตน หรือแม้แต่คำที่กูย้ำเสมอๆ (และ Quote มาจากพี่สาวคนนึง) การจะเป็นศิลปินและแสดงตัวตนที่แท้ของเรา เราต้องได้รับการยอมรับจาก Norm ก่อนเสมอ หากแต่ศิลปินวง Goo Goo Dolls กว่าไว้ในเพลงเด่นของเขาว่า "and i don't want the world to see me cos' i don't think that they undersand, when everythings made to be broken i just want you to know who i am" เป็นความต่างในความเหมือน เพลงนี้ ไม่ต้องการให้โลกประจักษ์ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ต้องการใคร บทสรุปที่กูมีคือ.......... มนุษย์คือผู้มีความต้องการเบื้องลึกของตัวตน(ของตน)เชิงปฏิสัมพันธ์เพื่อยืนยันอัตลักษณ์ เป็นคนมันยากจริงๆ จะมีสักคน(สักคู่) ไหม่ล่ะ ที่ต่างคนต่างยอมรับ และยืนยันความเป็นตัวตน ของกันและกัน ได้จริงๆ เต็มๆ อยากเจอแม่ง สักคน at least just a day.................... TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://penitoz.spaces.live.com/blog/cns!361E7E1AC779A89F!2811.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
